Armudu kestim
Tavana astım
Herkes duysun
Ben sana küstüm.
Çocukluğumdan kalma böyle bir tekerleme ile geldim bu kez karşınıza arkadaşlar. Ne çok küserdik küçükken. Hem de fındık kabuğunu doldurmayacak kadar küçük şeyler yüzünden. Ama hemencecik de unuturduk neye kızıp küstüğümüzü. İşaret parmağımızın üstüne orta parmağımızı dolayınca küstüğümüzü anlatmış olurduk aklımızca. Çocuk dilinde bu, konuşmadan “sana küstüm konuşmuyorum”, ”seninle oynamıyorum”, ”oyuncaklarımı paylaşmak istemiyorum” gibi birçok şey demek anlamına gelirdi.
Barışmak da o iki parmağı eski haline getirmekle hallolabilecek kadar kolaydı. Ve hiçbir şey olmamış gibi kaldığımız yerden devam edebilirdik. Biz neye neden küstüğümüzü unuturduk da nasıl barıştığımız anı hiç unutmazdık. Çünkü barışın şanı da büyüktür, barışmayı küsmekten daha çok sevmenin tadı da bir başkadır.
…
Şimdilerde nasıl?
Siz de küser misiniz arkadaşlarınıza böyle ara sıra? Sonra barışmak nasıldır? İlk barışmak isteyen kim olur mesela?
Neyse, çocukluğuma daldım lafı uzattıkça uzattım.
Ama size şu sırrı vermeden de geçmeyeyim. Büyüyünce işler biraz değişiyor arkadaşlar. Çocukluk geride kalınca barışmayı, barışı daha çok savaşın zıttıyla anmaya başlıyoruz. Barış denince savaş, savaş deyince barış geliyor akıllara.
Barış, insanlık var olduğu günden beri vardır aslında ama adı sonradan katılmış aramıza. İnsanlığın hırsları yüzünden savaşlar çıkmış, beraberinde de barış kavramını getirmiş yanında. Yani barış, insanlık kadar eski bir geçmişe sahiptir desek yanlış olmaz.
…
Bunca hatıradan ve hatırlatmadan sonra size barış kelimesinin anlamını açıklamaya geldi sıra.
Barış kelimesi genel anlamda düşmanlığın olmaması anlamında kabul görülür. Başka bir anlatımla kötülükten, kavgalardan, savaşlardan kurtuluş, uyum, birlik, bütünlük, sükûnet, sessizlik, huzur, refah içinde yaşamak olarak da tanımlanabilir.
Barış huzurdan, sevgiden, mutluluktan geçer. Anlaşabilmeyi ve karşındakini anlayabilmeyi esas alır. Kinci olmanın önüne geçer. Öyleyse anlamını ve hayatımızdaki yerini öğrendiğimiz kelimelere bir yenisini daha eklemiş olduk.
Başlarken tekerleme ile yazımızı süsledik madem, bitirirken de barışmakta zorluk çekenlere bir dörtlükle veda edelim:
Çokça yedim keseden kuruyemiş
Öter bir kuş tepemde bilmiş bilmiş
Olur bazen küslük dedi buna alış
Kardeşiz seninle biz, gel benle barış.
Sesini Yükselt!
Yorumunu Herkesle Paylaş En Çok
Beğeni Alan Yorum En Üstte Yayınlansın.
Yorum yapabilmek için giriş yapınız