Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben annemin beşiğini tıngır mıngır sallar iken, Kaf Dağı’nın ardındaki çok uzak bir krallıkta iki asker yaşarmış.
Bu iki askere, krallıkları tarafından uzak bir şehre gitmeleri için görev verilmiş. Yola çıktıklarında, uzun ve virajlı bir patikaya ulaşmışlar. Patikanın ikiye ayrıldığı noktada, yaşlı ve bilge bir adam onları bekliyormuş.
Bilge adam iki askere yaklaşmış ve şöyle demiş:
— Sevgili askerler, yolunuz ikiye ayrılıyor. Sağdaki yol oldukça güvenli ve düzenli bir yoldur. Bu yolda ilerleyenlerin ondan dokuzu büyük mutluluk ve kâr bulur. Ancak bu yol, bazı yükler taşımayı gerektirir. Yanınızda iyi bir çanta ve etkili bir silah olmalı. Sağdaki yol, askerî düzen ve disiplin gerektiren bir yoldur ve bu yükler, sizi tehlikelerden koruyarak huzur içinde ilerlemenizi sağlar.
Bilge adam devam etmiş:
— Sol yola gelirsek, burası serbest ve hafif gibi görünebilir, ancak tehlikelerle doludur. Bu yolun düzeni yoktur. Çanta veya silah taşımak gerekmez; ama bu yolda endişe ve korkularla baş başa kalırsınız, buradaki yolcular büyük sıkıntılar yaşar. Sol yoldaki tehlikeler ve düzensizlikler, yolda karşınıza çıkan her şeyi zorlaştırabilir. Her adımınızda bir tehlike görebilir, her an bir bela ile karşılaşabilirsiniz.
İki asker, bilgenin söylediklerini dikkatle dinlemişler ve ardından kararlarını vermişler. Akıllı ve cesur olan asker, sağdaki düzenli ve güvenli yola gitmeye karar vermiş. Bilge adamın sözlerine uyarak yanına dört kiloluk büyük bir çanta ve güçlü bir silah almış. Az gitmiş, uz gitmiş, dere tepe düz gitmiş. Çanta içinde yiyecek ve çeşitli eşyalar varmış; silah ise düşmanları alt etmek için mükemmel bir koruma sağlıyormuş. Başta bu yükler ağır gibi görünse de yol boyunca bu eşyalar ona büyük kolaylık sağlamış ve kalbi huzur bulmuş. Düzenli yolda tehlikelerden uzak ve güvenli bir şekilde ilerlemiş. Hedefe ulaştığında krallık tarafından büyük bir onur ve ödüllerle karşılanmış. Görevini başarıyla tamamlamış, hem kendi hem de krallığı için büyük bir kazanç sağlamış.
Diğer asker ise sol yolu tercih etmiş, çanta ve silah taşımamış. Başta bu yolun daha kolay ve hafif olduğunu düşünmüş, ancak kısa sürede bu yolun düzensiz ve tehlikeli olduğunu fark etmiş. Günler geçmiş üzerinden fakat içi hiç rahat değilmiş. Her adımında büyük korkular ve endişeler yaşamış. Karşısına çıkan tehlikelerle başa çıkmakta zorlanmış ve her an bir bela ile karşılaşma endişesiyle yol almış. Uzun ve zahmetli bir yolculuktan sonra hedefe ulaştığında ise, yolda gelirken yaptığı haksızlık ve yanlışlardan dolayı ceza almış. Üstelik bu yolculuğunun ne kendine ne de başkalarına faydası olmuş. Krallık tarafından isyancı ve kaçak olarak görülüp büyük sıkıntılara maruz kalmış.
Bu iki asker arasındaki fark yolculuklarının sonunda net bir şekilde ortaya çıkmış. Sağdaki düzenli ve güvenli yol, huzur ve başarı getirmiş. Sol yoldaki düzensizlik ve tehlike ise büyük zorluklar ve sıkıntılarla sonuçlanmış.
Ve böylece krallığın uzak köylerinde iki askerin yaşadıkları herkese doğru seçimlerin önemini anlatan bir ders olmuş. Yüklerin ve düzenin sağladığı güven, sonunda büyük ödüller ve mutluluk getirmiş, düzensizlik ve heveslerine uymak ise sadece sıkıntı ve kayıplara yol açmış.
…
Evet arkadaşlar; bizler de bu dünyada yaşarken böyle bir yolculuk yapıyoruz. Yolumuzu biz seçiyoruz. Fakat seçtiğimiz yolun da bir karşılığı var… Siz siz olun Allah’a itaat yolunu seçin ve kulluk görevlerinizi aksatmayın. İbadet etmek bazen zor olabilir, ama aslında ruhumuzu rahatlatır ve endişelerimizi hafifletir. Çünkü bir insan namaz kılarken Allah’ın her şeyin sahibi olduğunu ve her şeyin O’nun elinde olduğunu düşünür. Allah’ın merhametini ve yardımını hisseder ve her şeyde O’nun yardımını arar. Bu inanç ona güven ve cesaret verir.
…
Gökten üç elma düşmüş; biri bu masalı okuyanlara, biri bu masalı yazana, biri de Allah’a olan kulluk görevlerini yerine getirenlere…
Sesini Yükselt!
Yorumunu Herkesle Paylaş En Çok
Beğeni Alan Yorum En Üstte Yayınlansın.
Yorum yapabilmek için giriş yapınız